piątek, 17 maja 2013

Rapid Wełnowiec

Dla niektórych to będzie szok, ale w 50-tych istniała jeszcze inna eR-ka niż chorzowska !!! Dość podobny herb z wyeksponowaną literą ”R” miał właśnie  Rapid Wełnowiec. Mało kto pamięta, że w ostatnim meczu jako Rapid - Orzeł jesienią 1963 roku katowiczanie pokonali w Pucharze Polski samego Górnika Zabrze, w którego składzie grał Włodzimierz Lubański.
Z inicjatywy pracowników Śląskiej Fabryki Sprzętu Górniczego Rapid z Wełnowca w 1954 r. utworzono drużynę piłkarską i musiano zacząć od najniższego szczebla czyli Klasy C . Po roku a więc już w 1955 piłkarze Rapidu zdobywają mistrzostwo klasy C a co za tym idzie awans do klasy B. I przez rozgrywki tej klasy przeszli w błyskawicznym tempie (pokonując faworyta rozgrywek RSW Prasa Katowice). Po roku znów są o jeden szczebel wyżej. W klasie A. Do klubu przychodzi wtedy przedwojenna gwiazda i internacjonał chorzowskiego Ruchu Karol Dziwisz obejmując funkcję trenera. Pełen zapału trener i piłkarze kontynuując marsz w górę tabeli wywalczają awans do śląskiej czołówki zdobywając miejsce w śląskiej lidze okręgowej. Zbyt błyskawiczna kariera piłkarzy z katowickiego przedmieścia nie poparta potrzebną już na tym szczeblu rutyną i otrzaskaniem w ciężkich bojach sprawia, że po roku pobytu w III lidze piłkarze robiąc krok w tył wracają do klasy A. To
niepowodzenie konsoliduje jeszcze bardziej tak samych zawodników jak i oddaną sprawie grupę działaczy. Szefostwo szkolenia przejmuje były prawoskrzydłowy chorzowskiego Ruchu – Przecherka i już za rok widzimy znów piłkarzy Rapidu w gronie najlepszych śląskich drużyn. Przez trzy lata 1960-63 walczą oni w tej klasie rozgrywkowej, nabierając doświadczenia, rutyny i szykują się na awans do II ligi. W 1960 roku zajmują 4 miejsce w II grupie 3 ligi, mają za rywala tak sławny zespół jak były pierwszoligowiec AKS Chorzów, czyli popularne koniczynki. Już sama nazwa AKS wzbudzała u piłkarzy Rapidu dreszczyk emocji . W 1961 roku w wyścigu o II ligę Rapid gra w grupie 1 daje się wyprzedzić Szombierkom Bytom i Dębowi Katowice. Wtedy jeszcze nawet nikt nie myślał ze młody klub z Wełnowca wchłonie starą markową drużynę jaką był Dąb. W 1962 roku Rapid jest przyporządkowany do 2 grupy i nie musi grać z faworytem rozgrywek Dębem Katowice, jednak ten sezon nie należy do zbyt udanych i piłkarze z Wełnowca zajmują dopiero 5 miejsce w tabeli w swojej grupie. W czasie pobytu w 3 lidze zespół zostaje poważnie wzmocniony. Chodzi o świeży zastrzyk na odcinku szkoleniowo-organizacyjnym. Wzmocnienia przychodzą zza miedzy. Były trener Jerzy Nikiel i kierownik sekcji Siemanowiczanki – Piotr Polok po niepowodzeniach klubu z Siemianowic przechodzą do Rapidu. Dwójka ta doprowadzi drużynę, już do 1 ligi. W roku 1963 Rapid który w międzyczasie połączył się z Orłem wywalcza II-ligowe szlify pozostawiając w pokonanym polu AKS Chorzów i zamieniając się w 2 lidze zDębem Katowice . W ty mroku też odnosi najwyższe swoje zwycięstwo 9-1 ze Starem Starachowice i to na boisku rywala. W pierwszym roku pobytu wśród krajowych zespołów II frontu zajmuje czwarte miejsce, mając na swoim koncie zaledwie sześć punktów mniej od zespołu, który wywalczył upragniony awans do ścisłej czołówki. W tym sezonie lepsze były kluby wojskowe Śląsk Wrocław i Zawisza Bydgoszcz. Natomiast w pokonanym polu już wtedy GKS pozostawił byłych krakowskich mistrzów Polski Cracovię i
Garbarnię. Wszystkim tym ambitnym poczynaniom tak piłkarzy jak i działaczy patronuje od samego początku dyrektor zakładu pracy Rapid – inż. Wacław Bogacki. Droga do drugiej ligi w skrócie: 1954 – założenie sekcji piłkarskiej 1955 – mistrzostwo klasy C 1956 – mistrzostwo klasy B 1957 - mistrzostwo klasy A 1958 – III liga 1959 – spadek do klasy A 1959 - mistrzostwo klasy A 1960 – 63 III liga 1963 awans do II ligi. Od wielu lat działacze sportowi z terenu Katowic czynili starania by utworzyć silny wielosekcyjny Górniczy Klub Sportowy na terenie Katowic. Katowice jako stolica województwa, nie mogły się pochwalić osiągnięciami sportowymi choćby najbliższych sąsiadów jak Bytom, Zabrze, Chorzów.Uparte dążenia działaczy społecznych zostały w końcu uwiecznione pozytywnym rezultatem. 28 listopada 1963 roku zawiązano komitet założycielski GKS Katowice. Następnie zebranie, w dniu 5.XI, 1963r. w Sali kolumnowej Związków Zawodowych z przedstawicielami klubów sportowych Górnik 20 Katowice, TKS Rapid-Orzeł Wełnowiec, KS Koszutka Katowice, Katowicki Klub Łyżwiarski, Katowicki Klub Sportowy Górnik, Górniczy Klub Żeglaski Szkwał popodjęli decyzję utworzenia klubu sportowego o nazwie – Górniczy Klub Sportowy Katowice – zatwierdzili jego statut, przyjmując barwy złoto-zielono-czarne a za godło herb miasta Katowice.  Decyzja uprawomocniła się w dniu 27 II 1964 i ta data jako pierwsza weszła do historii klubu, który w tym dniu bierze swój oficjalny początek. Tak powstał GKS Katowice . Od tej pory w rozgrywkach 2 ligi jak i Pucharu Polski występował już GKS Katowice.Tak zakończyła sie historia drużyny z Wełnowca, a rozpoczęła się historia Katowickiego GKS-u.


2 komentarze:

  1. Moglibyście te dos**lowe godło zmienić.

    OdpowiedzUsuń
  2. Gumibir herbu już nie ma, ale musisz wiedzieć ze ten herb nie jest Dos***lowski. Herb był używany w czasie spółki akcyjnej 2000-2005, kiedy prezesem był młody Dziurowicz. Ale dzięki za sugestie :)

    OdpowiedzUsuń